Line-up Hemelvaartsdag
Charlie Jones' Big Band(België)
Charlie Jones stelt met veel trots zijn tweede album “Wash The Dirt Off These Hands” voor.
De groep rond Jan Verstraeten, waarmee hij eerder reeds het fel gesmaakte album “Because We’re Young” uitbracht, zet hiermee zijn zoektocht verder naar een eigenzinnig geluid en een verfrissende muzikale visie.
Het art-work van songwriter en kunstenaar Verstraeten draagt bij tot een interdisciplinair ‘product’ waarbij zowel bruggen worden gelegd als opgeblazen en schaamteloos conventionele grenzen worden overschreden.
Vanuit deze ruime opvatting ontstaan beklijvende songs, uit de buik geschreven en vanuit hetzelfde diep doorleefde gevoel aan de man gebracht door de groepsleden. Deze verdienden reeds in het verleden hun sporen met internationale producties in diverse genres (van jazz tot hardcore, van Vogue tot Hooverphonic).
Charlie Jones heeft in zijn korte bestaan de reputatie opgebouwd om zijn publiek vanaf de eerste tot de laatste noot naar de ziel te grijpen met een oprecht geluid en zonder al te veel beredeneerde omwegen. Een gevoelsavontuur ontpopt zich in de hoofden van de luisteraars : het is quasi onmogelijk onbewogen te blijven voor de mix van emoties die zacht en dan weer keihard worden verklankt door Charlie en de zijnen.
Lovende kritieken werden de band toegekend op onder andere ‘De Beloften’, ‘De Lawijtstrijd’ en ‘Humo’s Rockrally’. Radio 1 kroonde hun nieuwste cd tot ‘Vibe-plaat van de week’ en vergelijkingen werden gemaakt met de muziek van onder meer The Kinks, The Stones, The Beatles en Tom Waits. Het rauwe stemgeluid van Jan Verstraeten en de eigenzinnige instrumentale omlijsting blijven echter een uniek gegeven.
Het Nederlandse label Quadrofoon Records’ haalde de groep binnen en bracht ‘Wash the dirt of these hands’ ook op vinyl uit. Suburban Records zorgde voor de cd release en nam meteen ook de marketing en distributie op zich. Het Nederlandse SOZ verzorgt het management en de boekingen.
Ook buiten Nederland dringt zich een internationaal avontuur op voor Charlie Jones. Italië en Zwitserland worden willicht, na de nu reeds geslaagde tour doorheen de grootste concertzalen in Nederland, de volgende veroveringen van België’s best bewaarde muzikaal geheim.
Charlie Jones bestaat uit :
Jan Verstraeten ( zang, gitaren, melodica, ... )
Joris De Bock ( drums,percussie, backing vocals )
Steph Van Uytvanck ( mondharmonica, key’s, backing vocals )
MySpace
Stefany June
Op het hoogtepunt van de electro-extase gaan de voetjes van de vloer. Wanneer Stefany June haar handgemaakte Electro Pop fabriceert vieren regenbogen van oehs en aahs met dansende harmonieën en toegankelijke beats een groot feest. Vrolijke popmuziek met een electronisch randje. Met indie verstrengelde eigenzinnigheid presenteert ze haar songs aan het publiek, gekleurd met een stem die velen doet denken aan een jonge Kate Bush. Aan de Popacademie Enschede ontmoette zij haar band en haar producer Julian Enequist. Onlangs is op haar eigen S June Records haar EP uitgekomen die geproduceerd is in samenwerking met Guido Aalbers (Miss Montreal, Bertolf). Naast vele optredens in 2010 op podia en festivals is Stefany June ook al te horen geweest op 3FM en op TV te zien geweest op Nederland 3.
Texas Radio and the Big Beat
Arthur Akkermans: Zang, mondharmonica, percussie
Gijs Jansen: Drums
Teun Eijsink: Gitaar, bas, orgel
Joris van den Berg: Piano, trompet, bas
Niek Cival: Gitaar, achtergrondzang, bas
Het heeft even mogen duren maar vanuit het pittoreske Diepenheim heeft weer een belachelijk goede band zijn weg naar het grote podium gevonden. Texas Radio and the Big Beat. Inderdaad, the Doors hebben jaren geleden al speciaal voor deze band een nummer geschreven. Deze jonge gasten(gemiddeld 17) zijn wars van Lady Gaga's, Bumpy Ride's en Justin Biebers en willen alleen maar duistere, strakke blues, jazz, funk en alles wat daar ook maar een beetje op lijkt..
Waar ze hun inspiratie vandaan halen? Jim Morrison's bandje dus, Tom Waits, Fratsen, Frank Zappa.. Hun grote doorbraak beleefden ze op de zaterdagmiddag in Perron Oost tijdens het schuttersfeest in Diepenheim in 2010. Een volle tent stond zich met open mond te verbazen over de verschrikkelijke chaos die zich afspeelde op het podium. Nummers werden half afgemaakt of juist twee tot drie keer zolang 'gejamd', de gitarist kreeg ter plekke pianoles om de trompettist te begeleiden en de drummer moest halverwege poepen. Maar wat een belachelijk goed optreden was het! De toon was gezet. De rauwe stem van de frontman(wtf!?) en de strakke begeleiding klonk niet kort daarna vanaf verschillende podia in en rondom Diepenheim. Aangemoedigd door het laaiend enthousiaste publiek om vooral níet meer te repeteren, iets wat ze toch al nauwelijks deden, omdat je niet hoeft te repeteren als je zoveel talent hebt.
Ondertussen zijn ze hard op weg om ook de rest van de regio over te nemen. Om vervolgens koers te zetten naar achtereenvolgens Japan, de Malediven, België en een klein staatje in de buurt van Noord Korea. Maar eerst staan ze 2 juni op Jannarok!
Hyves
Tommy Ebben & The Small Town Villains
Begin 2009 bracht Tommy Ebben in eigen beheer een demo-album uit met de naam Old Masters Painted These Moments. Deze plaat kreeg opvallend goede kritieken in de nationale muziekpers. Ebben werd onder meer tot ‘Live XS Local Hero’ en ‘Artiest van de Week’ op MusicFrom.NLverkozen en de plaat werd ‘Demo van de Maand’ in Fret Popmagazine (“verbijsterend mooi”).Revolver Magazine schreef: “Zowel tekstueel als muzikaal een unieke nieuwkomer die zich met geen enkele Nederlandse songwriter van dit moment laat vergelijken.”
Small Town Villains
Ebben rekruteerde een band die The Small Town Villains werd gedoopt; Maarten Rischen op toetsen (tevens producer van de plaat), Thomas vd Berg op drums en Sebastiaan Herber op bas en tweede stem. Het vele optreden van deze band gedurende 2009 en 2010 miste zijn uitwerking op de muziek niet. Bestond Old Masters… nog voornamelijk uit rootsy ballads, het nieuwe materiaal was veel meer uptempo en werd door de band voorzien van een flinke scheut honky-tonk en boogie. De liveshows werden hierdoor ook vuriger, meer gevarieerd en intenser. Hetzelfde geldt voor het album dat zou volgen, Dreamless Slumbers.
Op deze officiële debuutplaat, uitgebracht door Goomah Music, etaleert Ebben zijn songschrijverschap in een veelzijdige verzameling popsongs met een stevige voet in de country, blues en folk(rock). Duidelijke invloeden zijn ook Bob Dylan’s Bringing It All Back Home, Neil Young’s Harvest, Bruce Springsteen’s Born To Run, the Stones’ Exile on Main St. en Ryan Adams’Gold.
Website
MySpace
Sunnpimp
Als rockmuziek had bestaan ten tijde van het bewind van Louis XVI, dan zou Sunnpimp “ wellicht vaste prik zijn geweest aan diens door en door decadente koninklijk hof. Op gepast smerige wijze klettert het viertal langs zalen door heel Europa. Dampende powerrock doorspekt met ouderwetse blues, precies wat het koningshuis nodig heeft.”
“Sunnpimp flirt met de rockclichés en haalt de complete rockgeschiedenis door de mangel. Lekkere dikke rockriffs die groeven als een tierelier. Kitsch of Kunst? In ieder geval ultracatchy en beregeil. Een hit maken moeilijk? Welnee man, luister maar naar Sunnpimp” - 3voor12
“Er is helemaal niks aan te merken op deze plaat van de band die het podium al met Peter Pan Speedrock, Entombed en Black Label Society mocht delen. Geen wonder dat ze al op zoveel plaatsen hebben mogen spelen, Sunnpimp is gewoon een band die het helemaal goed doet!” - Roar E-Zine
MySpace
The Casings
Stef, Rinkie, Kai en Bram klinken alsof ze een eerder leven in de 60s hebben gehad. Ze gaven Giel Beelen een trots gevoel na hun optreden bij 3FM. Schijnbaar zonder moeite imponeren ze zaal na zaal, de Melkweg, Atak, Metropool, om over de festivals maar te zwijgen. Na hun landelijke 2e plek bij Kunstbende 2009 werden ze voor een uitwisselingsproject op Aruba gevraagd. Sindsdien mogen ze Ronald Plasterk, Erica Terpstra, Pieter van Vollenhoven en Prinses Margriet tot hun fans rekenen. Vervolgens vormden ze de muzikale ruggengraat van theatervoorstelling See Me, Feel Me. Weer een ervaring om nooit te vergeten. Na See Me, Feel Me volgde er een tijd van opnemen, zowel studiowerk als videoclips werden binnen 2 maand gemaakt. Resultaat: EP met 6 nummers, 4 videoclips, officiele website en een nieuw logo. Oftewel; The Casings zijn klaar voor het 'grote werk'!
"..Inclusief de mannen van The Casings, die het ijzeren seventies-repetoire met onbevangen vanzelfsprekendheid spelen."
- Ingrid Bosman, Twente Uit De Kunst (rockvoorstelling 'See Me, Feel Me')
"De jongens weten met een mix van pop-rock/indierock de dames aan het gillen te krijgen. De frontman doet zijn ding op de piano, maar staat toch lekker vooraan. Dit levert een interessant plaatje op."
- Ruben Eijsink, Sean von Stockhausen & Live Krake, 3voor12 (Geuzenpop 2009)
"De mannen van The Casings mochten dan wel op de achtergrond van het podium staan, hun spel was indrukwekkend. De jongens speelde de nummers uit de jaren zeventig als Pink Floyd en The Who alsof het dagelijkse kost was."
- Lisanne Kort en Anne Dumont, Zwols Nieuws (rockvoorstelling 'See Me, Feel Me')
Wat anderen zeggen over de EP The Casings & The Magic Rabbit:
"Waar de eerste helft van de EP overduidelijk leunt op de rock & roll van de jaren 70, wordt er vanaf het vuig rockende Jigsaw Blues ook geflirt met bands als Arctic Monkeys en The Hives."
"De geest van Jim Morrison zweeft gedurende de hele EP rond, maar The Casings weten het gelukkig op een eigentijdse manier om te buigen naar een enigszins eigen geluid."
- Beide door Ruben Eijsink, EP recensie, 3voor12/Overijssel